تاریخچه پمپ ایر براش

تا اواسط دهه 2000، به طور گسترده منتشر شد که ایر براش در سال 1893 اختراع شد، اما پس از تحقیقات انجام شده با همکاری بخش حفاظت دانشگاه نیویورک و حمایت شخصی از پروفسور مارگارت هولبن الیس، تاریخچه مفصل تری پدیدار شد که به بسیاری نیاز داشت. مقاماتی مانند Oxford Art برای به روز رسانی فرهنگ لغت[1] و منابع خود.

پمپ ایر براش

بسته به تعریفی که نیاز به هوای فشرده دارد یا نه، اولین وسیله رنگ آمیزی اسپری که می تواند ایر براش نامیده شود در سال 1876 (پتنت شماره 182389) توسط فرانسیس ادگار استنلی از نیوتن، ماساچوست به ثبت رسید. این شبیه به دیفیوزر/اتمایزر کار می کرد و هوای مداومی نداشت. استنلی و برادر دوقلویش بعداً فرآیندی را برای پوشش مداوم صفحات عکاسی اختراع کردند (شرکت صفحه خشک استنلی) اما شاید بیشتر به خاطر بخارپز استنلی خود شناخته شده باشند. هیچ تصویر هنری که از این «توزیع کننده/اتمی ساز رنگ» استفاده کرده باشد وجود ندارد یا هنوز شناخته شده نیست.

بر اساس تحقیقی که توسط پروفسور اندی پنالونا تهیه شده است، اولین ابزاری که از منبع هوای فشرده استفاده می کند، "توزیع کننده رنگ" نام دارد که توسط Abner Peeler "برای نقاشی آبرنگ و سایر اهداف هنری" ساخته شد و از یک کمپرسور دستی استفاده کرد. تامین هوای مداوم این نسبتاً خام بود، زیرا بر اساس تعدادی از قطعات یدکی در یک کارگاه جواهرسازی مانند پیچ گوشتی های قدیمی و مشعل های جوشکاری بود.

دانستنی های قلم ایربراش...